Beroeps visserij
Visserijnieuws, foto en video
Categorieën
Visserij websites
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Weer Noordzee
 
   
       Brits           Nederlands
 
 
 
In het nieuws
 
2013 / 2014
 
2012 / 2011
 
2010/ 2009
 
2008
 
 
2007 / 2006 
Allerlei
 
Hektrawlers 1
Trawl visserij
 
 
 
 
 
Foto-links 2
 
 
 
 
 
 
 
 
 
...  Koopvaardij  ...
 
Ongelukken Koopvaardij 1
 
Ongelukken Koopvaardij 2
 
Bezoekers
Luxe vissersbestaan in Suriname
Luxe vissersbestaan in Suriname
John de Boer vist met ex-ZK-48 in Suriname
Je wilt visserman zijn en toch tijd hebben voor je gezin. John de Boer (39) kwam er achter dat de oplossing in Suriname ligt. Daar vist hij nu naar hartelust, verdient er met wisselend succes een boterham en heeft hij met zijn gezin kwaliteit van leven.
 
In de netten van zijn ex-ZK-48 Relinquenda uit 1946 zit nu barracuda, snapper en makreel. De vis gaat per luchtvracht naar Nederland. De Boer rekent hardop: ‘Dan is die vis dus op de markt in Nederland tussen de twee en zes dagen vers...’
 
Even buiten de hoofdstad Paramaribo bevindt zich de Visserijhaven, aan de Surinamerivier. De Boer laat er zijn zaak graag zien, hij is er trots op. Vooraf aan de telefoon zijn de instructies duidelijk: ‘Uiteindelijk kom je vanuit de stad na een kwartiertje rijden - als je de afslag bij de grote houtzagerij niet mist - vanzelf bij de slagboom van het haventerrein uit. Geef dan even een belletje, dan pik ik jullie daar wel op.’

De taxichauffeur kan het makkelijk vinden en draagt ons bij de slagboom over aan De Boer. Per Amerikaanse zescilinder pick-up ronken we naar de vissteiger. Daar liggen heel wat ‘oude Hollandse meesters’. De lucht boven de kotters zindert onder de tropenzon.
 
Bergafwaarts
‘Johnny’ de Boer (38) werd geboren in IJmuiden. Zijn vader, Sjoert de Boer, was er altijd visser in loondienst. De achternaam verraadt het al: opa Jan de Boer kwam van Urk.  John doet zijn opleiding aan de School voor Zeevisvaart aan het Nautisch Technisch College Noorderhaaks in Den Helder. Hij haalt de aantekeningen Stuurman Werktuigkundige SW 5 en SW 4, maar ook de S4 waarmee hij bevoegd stuurman is op een grote hektrawler. ‘Als jonge vent zat ik in Nederland in een markt die bergafwaarts ging. Wat wilde je? Alleen de grote schepen bleven, daar kon ik dan stuurman of schipper worden, maar dat zijn toch vaak familiebedrijven. En je bent dan vier tot vijf weken van huis om je gezin daarna misschien vier of vijf dagen te zien. Ik wilde het sociale leven voor laten gaan. Ik wilde mijn kinderen zien opgroeien.’
 
De Relinquenda ligt nu drie jaar in Suriname. ‘Ik moest de eerste keer terug vanwege een orkaan in de Golf van Biskaje. Door die mislukte overtocht heeft de schuit nog een jaar langer in Nederland gelegen dan ik wilde. De aankoop, verbouwing en de kosten van het overvaren hebben me bij elkaar tegen de 150.000 euro gekost. Ik zou er met een ijsmachine en generatoren en zo nog wel een ton aan kunnen verspijkeren, maar dat doe ik niet. Het ding is te krapjes. Ik kan aan boord mijn reet amper keren. Vroeger waren de mensen blijkbaar kleiner.’
 
Oud spul
Ook vist De Boer met de ex-BRU-66, die daarvoor weer de WR-108 Stella Maris was. Het schip heet nu Blorisa, volgens goed gebruik samengesteld uit de namen van vrouw en kinderen. ‘Die moet je puur als tweede boot zien, een middel ook om een tweede vergunning te krijgen.’ Lachend: ‘Je moet mijn boten van een afstandje bekijken, net als een mooi schilderij en een oud wijf. Het lijkt wel of ik hier in oud ijzer doe!’
 
Toch laat hij trots de krappe stuurhut zien, zijn domein. Aan de zijkant is net ruimte genoeg voor een matras, waar de Boer op slaapt als hij op zee is. Er suist een airco, anders is het er niet uit te houden. Hij heeft radar aan boord, een echolood, GPS, radio en een marifoon. Ook staat er een pc, die is aangesloten  op zijn GPS. ‘Dan kun je de positie van rotsen en stenen invoeren en de plekken waar je veel gevangen hebt. Ik trek dan lijnen en maak zo mijn eigen visprogramma.’

In de Relinquenda zit nog steeds de eerste motor, een Lister Blackstone ER5 van 280 pk. ‘Het komt weinig voor bij zulke oude schepen dat de oorspronkelijke motor er nog in zit. In mijn tweede schip zit een Caterpillar uit 1998. Deze kotters zijn redelijk goedkoop in aanschaf, maar aan mijn tweede schip heb ik in één jaar maar liefst voor 70.000 dollar reparatiekosten gehad. Het is oud spul dat met saneringspremies is opgeruimd. Bij mijn old timers gold destijds dat je er niet meer mee in de EU mocht vissen, zo zijn ze aan de sloop ontkomen. Tegenwoordig krijg je alleen maar saneringspremies als het schip direct wordt gesloopt: het mag gewoon nergens ter wereld meer varen. Die moderne kotters van anderhalf miljoen euro brengen misschien nog een ton op aan ijzer. Maar ze zijn ook te groot voor hier.’
 
NOS Journaal
Met zijn kleine kotter is De Boer maximaal vijf dagen op zee. Hij schetst zijn doorsnee week. ‘Maandag overdag doe ik wat kleine reparaties, ik regel het ijs, neem water in, tank de diesel en sla voeding in. Ik ben dan normaal gesproken voor het warme eten thuis. ’s Avonds kijk ik met het vrouwtje om acht uur naar het NOS Journaal via satellietzender BVN. Laat in de avond vaar ik dan de rivier uit richting zee. Ik vaar met drie matrozen en een matroos- machinist. Allemaal Nederlandstalige Surinamers. Ik ben er dan vrijdagmiddag of uiterlijk vrijdagavond weer. Vrijdagavond kan ik dan met Isabella uit eten gaan, of ik ga met vrienden naar de kroeg. Op zaterdagochtend zorg ik dat de vangst wordt verwerkt en zie ik er op toe dat de luchtvracht gereed komt. Ik betaal het personeel en ben dan vrij. Op zondag werk ik niet.’
 
Privé heeft de familie De Boer het uitstekend naar de zin in Suriname. ‘We wonen in een prettig huis in een rustige buurt, gewoon tussen de Surinamers. Mijn kinderen van acht en zeven zijn hier geboren, ik meen zelfs hier verwekt. Ze zitten hier op een particuliere school en krijgen gewoon les in het Nederlands. Daar heerst, net als in het openbaar onderwijs, een strak bewind en een wat ouderwetse aanpak, waarmee ik overigens niets ten nadele van de school wil zeggen. Mochten we weer terug moeten naar Nederland, dan zijn de kinderen wat onderwijs betreft gewoon bij. Ook Isabella heeft het hier erg naar haar zin. Ze is mijn regelneefje als ik op zee zit, ze bestelt dingen en doet ook de administratie. In Nederland is het leven voor haar veel harder en ben je veel tijd kwijt met niets. Hier heeft ze lekker de tijd om naar de sportschool te gaan, naar de zwemclub, naar tennis. We leven hier zonder luxe en toch hebben we een luxe leven.

‘Ons wereldje is klein, maar wie elkaar hier kent staat altijd voor de ander klaar. We leven hier meer bij de dag, we plannen een lekker gezinstripje gewoon een dag van tevoren, we regelen wat en we klooien maar wat aan.’
 
Visvariatie
‘Er zit voor de kust van Suriname genoeg vis, volop zelfs. Toch kun je hier ook niet maar lukraak gaan vissen. De vis trekt hier tijdens de seizoenen nogal heen en weer, daar is niet echt een verklaring voor. De laatste weken is het weer van slag en is de vis ver te zoeken. Ik merk dat ik de laatste jaren minder snapper vang, maar makreel en barracuda zit er nog genoeg.’

De Boer wil nog niet spreken van een bedreiging van de visstand, maar merkt wel dat er in Surinaamse wateren wel steeds meer vissers bijkomen, de afgelopen tien jaar zeker vijftien schepen. ‘Maar als je het vergelijkt met Holland is de vloot toch erg klein. Er zijn ook veel Chinese vissers actief.

‘Sinds kort heb ik een VMS-systeem aan boord, een Vessel Monitoring System.’ Hij wijst op een wit kastje met een knipperend groen lampje. ‘Zo houdt de overheid er zicht op dat we niet in verboden gebied varen. We mogen pas op vijftien mijl uit de kust vissen, ten gunste van de lokale vissers en ter bescherming van de visstand. Tot honderd zeemijl uit de kust is de economische zone van Suriname.’
 
Hoewel het de laatste weken zwaar tegenvalt, vangt De Boer wekelijks gemiddeld zes tot zeven ton vis. Hij vaart dan vier dagen en vist alleen overdag. ‘De nacht is voor het ongedierte’, lacht hij. Hij somt op wat zoals in zijn netten belandt: ‘Ik vang twee ton barracuda per week, een ton makreel, een ton snapper en verder lokaal bekende soorten zoals moonvis, wit-wittie, zeekoebie, kandratiki, riemvis, kabio en krevalli. We hebben naast de red snapper ook wel de brown snapper en de zilversnapper, we verzinnen soms zelf de namen. De vis is hier niet heel vet, maar wel heel sterk. Allochtonen in Nederland willen dichte vis, liefst met ingewanden en al, dan lijken ze verser.’

Het grootste deel van de vangst wordt ingevroren voor de lokale markt of voor export naar landen in de regio zoals Jamaica en de VS. Dan blijft er wekelijks zo’n 2,5 ton ‘vliegende vis’ over, die gaat per luchtvracht naar Nederland.
‘Vanavond nog vliegt de Surinaamse Luchtvaartmaatschappij (SLM) 1,5 ton voor mij naar Amsterdam.’ De firma Tel uit IJmuiden - de grootste vershandel in exotische vis - neemt daar de vis af en zorgt voor de distributie in Nederland.
 
Hoge rente
Hoe is de business in Suriname? ‘Nou ja, de opbrengsten liggen lager. En Suriname is niet meer zo goedkoop als het was, al vallen de loonkosten reuze mee. Per man per week betaal ik ongeveer honderd euro. Dat moet je zien als twee keer een modaal inkomen in Suriname. Verder sla ik elke week voor 200 dollar aan proviand in voor vier opvarenden. Dan koop ik wekelijks voor 450 dollar ijs en voor 2500 dollar gasolie. De olie is krankzinnig duur. En dan heb ik ook nog hoge kosten voor onderhoud en reparaties. Ik vaar met oud materieel en als ik onderdelen nodig heb dan moet ik die laten invliegen. Ik mag van geluk spreken dat ik een deel van mijn vangst in euro’s verkoop.

‘Wij werken, in vergelijking met de lokalen hier, redelijk hygiënisch. Toch zullen ook wij moeten vernieuwen en daar is geld voor nodig. In Nederland stap je dan gewoon naar de bank voor een lening tegen pakweg zes procent, hier ligt dat boven de tien. We zitten hier helaas met een ongezond investeringsklimaat. Kijk maar: er ligt hier toch alleen maar wat oude boel aan de steiger? Ik heb nog een klein stukje hypotheek lopen hier, daar ga je van op je rug, man!’
 
Verwerking
De vangst wordt verwerkt bij Suweb, een semi-overheidsbedrijf. Daar betrekt De Boer ook zijn ijs, olie en drinkwater. ‘Jaren geleden was het hier nog echt een puinhoop. Nu komt het misschien nog wat rommelig over, maar onze verwerking is gecertificeerd naar Europese maatstaven, onder toezicht van het Surinaamse ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV).’

De Boer wandelt met grote passen door de ruimtes waar de vis wordt gesorteerd en gereedgemaakt als luchtvracht. Daarvoor gaat de met ijs gekoelde vis in grote piepschuimen dozen. ‘We hebben het geluk dat er nu meer concurrentie is op de lijn Paramaribo-Amsterdam. Behalve de KLM en de SLM vloog ook Martinair lange tijd op deze route. Dat heeft een gunstige werking gehad op de prijs. Ik reken nu 1,75 euro per kilo luchtvracht.’ Hij pakt een moonvis uit een doos en vertroeteld de vis in zijn handen: ‘Moet je kijken, deze vis lijkt op schol, maar smaakt lekkerder en is ook dikker.

‘Als de Nederlanders nu maar eens wat wilden wennen aan andere vis. Vis is in Nederland veel populairder geworden door de vele veeziektes. Bovendien dringt steeds meer tot de mensen door dat vis gezond is. Nu moet de wat meer exotische vis nog een hogere marktwaarde krijgen en dan zijn wij in Suriname helemaal blij.’
 
Collega’s
De Boer is niet de enige Nederlandse visser en ziet ook steeds meer Surinamers met oude Nederlandse kotters het zeegat kiezen. ‘De Enkhuizer visser Roel Feenstra heeft twee grote en twee kleine schepen, de ex GO-36 en -37 en de ex UK-234 en de ex SCH-65. Ik heb eerst bij hem in loondienst gewerkt. Dan heb je hier ook de firma Holsu van de Friese vissers Gerben en Murk van der Veen uit Harlingen. Die zitten even verderop, op Domburg. Met drie schepen vissen zij op garnalen. Ze hebben een eigen visverwerking. En dan heb je nog de Enkhuizer visser Jan Kuiper en Piet van der Reep, verder zou ik het zo gauw even niet weten.’
 
Als de Boer klaar is met zijn controle bij de visverwerking, treft hij zijn bemanning buiten bij de truck. De mannen hebben het werk er weer op zitten en het is weekend. De Boer grijpt in zijn broekzak en haalt een grote zwarte portefeuille tevoorschijn. De mannen krijgen hun loon contact uitbetaald.

Onderweg naar huis stopt hij nog even bij een snackbar voor een flesje bier. Thuis wachten vrouw en kinderen bij een pan Hollandse groentensoep.  Bron: Schuttevaer.
 
Ex Nederlandse kotters (links) in Suriname, klik voor groter
 

Reacties

Gert op 30-11-2008 09:05
Is een goede tweede hands eurokotter dan geen optie? Met een goed werkende twinrig set is op de zanderige bodem volgens mij ook nog een beetje garnalen te vangen.
 
Maar is en blijft een mooi land het is alleen jammer van de hoge corruptie in dat land
 
 
hendrik van der kooi op 30-09-2010 15:06
Ik heb vroeger op de HA60 als opstapper gevaren,bij gerben van der veen,en zijn broers.Ben wel zo reuze nieuwschierig hoe het met hen gaat.vind jouw verslag ook heel leerzaam,en mooi om te lezen.Hoe het met colegas in het buitenland gaat.Vaar zelf sinds 1995 als zetschipper in de kustvisserij,en ook wel offshore gevaren.Mischien is het ook wel een optie voor mij om te verkassen naar het Zuid Amerikaanse continent.Maar voor zoiets heb je vast wel even meer nodig dan gewoon een plan?
patrick clemens op 13-05-2012 14:43
hey john ik hoorde van tante alli dat je in surinamer woont en werkt wat leuk dat het allemaal lukt hoe is het verder allemaal daar lukt het een beetje leuk weer een vakantie adres om heen te gaan ...
 
p.s
 
ben de kleinzoon van ome joop van opbergen
 
groetjes patrick
Zoeken
Gratis abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

 
Translate
 
 
Ruw weer 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Foto sites vissersschepen
 
 
 
 
 
Flying Focus
Foto-links 1
 
De Noorse Holmaborg
 
Storm weer op zee foto's
 
Ongelukken in de Visserij
 
Vissersschepen gestrand
 
Vissersschepen in brand
 
Bokkers / Beamtrawlers
 
Schotse vissersschepen e.a
 
Onderzoeks vaartuig Tridens
 
 
Noorse vlag Kotters
 
Noorse Trawlers
 
Pelagisch en Purse Seiners 
Historie
 
Eerste bokkers
 
 Ex Hollandse schepen
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl